190.

Bezdomny

Zachód...

Słońce oparło się promieniem

O na wpół spróchniałą gałąź.

Odleciały zeń ptaki,

Kracząc...

189.

Zachód w dolinie

Obok poczerwieniałych domów

późniejszym zachodem...

Liczymy płonące po horyzont

Chmury.

...

Dzieci bawią się,

A ci, co nie ujrzą dnia,

Wskazują ptaki...

Te wpierw duże...,

Małe nikną, palone w nurkującym słońcu.

188.

Złomowisko

A wśród starych

I wyblakłych już gwiazd,

Dawno skarłowaciałych,

Rozciągał się - jak ocean - Bóg.

Z góry widziałem

Stare, opuszczone rakiety,

Pluszowego psa bez oka;

I remizę plastikowych strażaków...

...

Odwróciłem wzrok -

Jaśniało niebo...

Wyrzuciłem ostatnie yoyo;

I poszedłem spać.

187.

Tym, co polecą z nami w gwiazdy

Chwila -

Zapłonęła zakurzona,

Wpół widoczna dioda starego radia.

Trochę szumów…, 

I tak niczego nie wyłapie.

Od dawna nikogo tu nie było;

I nikt nic tu nie mówił.

…

Chwila -

Zgasła.

A przez ten urywek czasu 

Ziemia odsunęła się odrobinę od Słońca...

Spadło kilka liści, była jesień.

Osiadło na mnie trochę kurzu…,

Ale ktoś złapał w tej chwili moją rękę.

Musieliśmy lecieć.