195.

Magiczny dom... upomniał się o głaskanie w kąciku fotela przeciągłym gwizdem czajnika...

Przeciskał się między uszy; pomiędzy czerwone liście wyzierał bordowy zachód, 

barwiąc je w jeszcze ciemniejsze, aż spadły.

A dalej było już chłodniej.

Jestem tu bezpieczny?

"Jesteś tu bezpieczny." 

A choć nikt tak naprawdę mi nie odpowiedział; potrzebowałem takiej odpowiedzi, 

a ona niosła się wszędzie. 

I mnie tu przyniosła ze sobą.

I tak minęliśmy grudzień.

To koniec?

"Tak, to już wszystko." 

...

I choć..., "naprawdę" nie było potrzebne.

Unosił się zapach herbaty.

A prawda była z cynamonem.

I co będzie dalej? Powiedz, że będzie pięknie.

"Będzie pięknie i dobrze, na pewno."

...

Tajający śnieg odsłonił uschnięte liście. 

Były tu cały czas.

I tak rozpoczął się marzec.