193.

Zaś po ścianach, gdzie rusz to, gdzie pozwalał pęd biegnący paproci, wisiały plakaty okładek. Regał kosmicznych statków z tym drewniane pudełko na życiowe błędy - i tu się oparła paproć. I ja oparłem oń fajkę.

Otworzyłem okno, przewietrzyć, zaś... w seledynie po dal biegnącego poranka mieniący się światłem ocean - odbijał lecące ptaki...

I wleciał samolot z papieru, to jak wczorajsza gazeta, wspomnienie czegoś innego, jak...; i włączył radio... szum - byliśmy już za daleko.

"Eden" Stanisław Lem, gdzieś musi istnieć piękniejszy.

Czerwona kontrolka, jesteśmy już bardzo blisko...

Z nagła syk... Piknięcie. 

...

Koniec to... martwy spokój zegarów.

Szum..., to tylko ocean.

...

I cisza.

Wyłączył się ekspres do kawy.